Bakının küləkli axşamlarından birində, gənc musiqiçi Yusif köhnə bir qanun alətini qutusundan çıxardı. O, uzun illər idi ki, xaricdə yaşayırdı, lakin hər dəfə bu alətin tellərinə toxunanda özünü uşaqlığının keçdiyi o dağ kəndində, bərəkətli bir süfrənin başında hiss edirdi.
Yusif barmaqlarını tellər üzərində gəzdirməyə başladı. O, Qanun Yusifovun ifasında eşitdiyi o sehrli ritmi — havasını axtarırdı. Bu musiqi onun üçün sadəcə bir nəğmə deyil, eyni zamanda keçmişə açılan bir qapı idi. Qanun Yusifov Anam Gildedi Ana Mugami
ruh oxşayan bu ifasını YouTube platformasında dinləyərək bu duyğunu daha dərindən hiss edə bilərsiniz. O, Qanun Yusifovun ifasında eşitdiyi o sehrli ritmi
Birdən qapı döyüldü. Yusif xəyallarından ayrılıb qapını açdı. Qapıda dayanan onun qədim dostu idi:— "Yusif, niyə bu qədər kədərlisən? Yenə o köhnə mahnını çalırsan?"Yusif gülümsəyərək cavab verdi:— "Bu sadəcə mahnı deyil, qardaş. Bu, ruhun anasına qovuşmasıdır. Qanun Yusifov bu əsəri elə ifa edir ki, sanki hər tel bir xatirəni dilləndirir. Mən bu gün musiqidə anama baş çəkməyə getmişdim." Birdən qapı döyüldü
Sizcə, bu musiqini dinləyərkən ən çox hansı canlanır?
O gecə Yusif anladı ki, insan hara getsə də, ruhu həmişə o ilkin səsin, ana laylasının və muğamın işığında dincəlir. Çünki hər kəsin qəlbində bir yer var ki, orada həmişə "ana muğamı" səslənir və o evdə hər zaman ana yolu gözlənilir.